Rouwen is ontzettend hard werken als individu maar welke invloed heeft rouw op je relatie? Wat nou als behoeftes van de ene partner niet overeenkomen met die van de ander? Rouw is nou eenmaal persoonsafhankelijk en in de meeste gevallen rouwen mannen anders dan vrouwen.
Toen onze dochter Fem overleed was het eerste wat ik dacht “hoe moet ik dit gaan vertellen en hoe gaan we dit samen overleven”. De angst om mijn man te verliezen was zo groot dat ik in het begin niet alleen durfde te zijn. Bang dat iedereen die ik lief had weg zou gaan. Maar onze band was intenser dan ooit en het verdriet maakte ons samen oer sterk. Hij begreep wat ik voelde en andersom ook. Het was wij twee, in onze eigen wereld en bubbel van verdriet. Na verloop van tijd werd die wereld steeds groter en liep onze manier van rouwen uiteen. We liepen allebei ons eigen kronkelpad van verdriet. Hij de zijne en ik de mijne. Het was soms hard werken om elkaar onderweg weer tegen te komen. Dit was niet altijd makkelijk.
Rouw in je relatie
Respect is voor ons het sleutelwoord geweest. Respect en elkaar steeds weer opnieuw weten te vinden. Je verliest op zo’n moment niet alleen je kind maar ook het leven wat je samen had en misschien zelfs de partner (figuurlijk) die hij of zij ooit is geweest. Het is dus niet alleen een zoektocht wat betreft jezelf als persoon maar ook in je relatie. Wie zijn “wij” na zo’n groot verlies en hoe willen wij dit samen dragen?
Soms is het fijn als er iemand met jullie meedenkt. Iemand die de emoties kan vertalen naar de ander en kan reguleren waar nodig, wanneer dit samen niet lukt. In mijn praktijk ontvang ik regelmatig stellen na het verlies van hun kind. Weet me dus te vinden wanneer dit, op jullie kronkelpad, even niet lukt.
