Het mooiste wat je kunt worden is jezelf.
Wie ben ik
Mijn naam is Marieke de Ridder, geboren in 1981, in ‘s-Hertogenbosch. Als jongste in het gezin van drie woonde ik samen met mijn ouders, broer en zus in Sint-Michielsgestel. Een echte Brabander dus van oorsprong. Ik ben opgegroeid in een liefdevol en warm gezin waarin veiligheid voorop stond.
Helaas heeft mijn leven ook verliezen en onveiligheid gekend. Zo werd ik op jonge leeftijd ziek en werd ik door een lange ziekenhuisopname gescheiden van mijn ouders. Traumatisch voor een meisje van 2 jaar die nog geen woorden of begrip heeft voor eigen emoties. Ik heb dus al heel jong geleerd om mijn gevoel uit te schakelen omdat “voelen” simpelweg te overspoelend was. Niet voelen werd een overlevingsstrategie om mezelf te kunnen redden. Daarentegen ontwikkelde ik voelsprieten voor het aanvoelen van de ander.
Meer over mij
In 2007 leerde ik mijn partner, Paul, kennen en in 2009 ben ik voor de liefde verhuisd naar Gelderland. Samen zijn we in het mooie dorp Nederasselt neergestreken onder de rook van Nijmegen waar we nu nog altijd met heel veel plezier wonen.
In 2012 stond ons leven en de wereld om ons heen plotsklaps stil toen ons eerste kindje, na 41 weken zwangerschap, geboren werd. Een prachtig mooi meisje van zeven pond. Helaas heeft zij haar oogjes nooit kunnen openen. We gaven haar een mooie, stoere meisjesnaam, Fem. Een rollercoast van gevoelens want we waren ouders geworden van het mooiste meisje van de wereld. Trots waren we maar ook intens verdrietig omdat zij niet kon blijven. Het verdriet was te groot om in 1 keer binnen te laten komen. De dagen na haar overlijden druppelde het beetje bij beetje binnen dat ik niet meer wakker zou worden op wat toen 1 grote nachtmerrie leek. De maanden verstreken en zowel Paul als ik probeerden het leven weer een beetje op te pakken. Toch was dit verdriet dermate overspoelend dat ik met momenten me maar nauwelijks staande wist te houden. Haptonomie hielp me om in het hier en nu te blijven. Ik had het gevoel dat mijn brein soms met me aan de haal ging. Dit wilde ik niet en weigerde te geloven dat het leven niet meer lief voor me kon zijn. Ik wilde door, stelde me sterk op en kon het allemaal wel alleen. Gefocust op de toekomst en ons verlangen naar kinderen was alleen maar groter geworden. Ik wilde me niet door mijn angst laten leiden en waar ik mee groot was geworden deed ik nu weer, ik schakelde mijn gevoelens zo goed als mogelijk uit. Mijn overlevingsdelen hebben me staande gehouden in een periode waarin ik dacht te verdrinken.
Onze zoons werden geboren en ondanks dat Fem bij ons gezinnetje hoorden was ik volledig gefocust op de kinderen in plaats van op mezelf. Het rouwen om mijn verlies stelde ik uit. Totdat dit niet langer meer ging. Mijn pijn wilde gezien worden en mijn overlevingsdelen konden het niet langer meer aan om zo hard te blijven werken. 4 Jaar na het verlies van ons meisje ben ik op zoek gegaan naar hulp. Hulp die ervaring of kennis had van het verlies van een kind, ik heb het destijds niet kunnen vinden. Uiteindelijk ben ik goed geholpen door een psycholoog waardoor ik de sluier van verdriet langzaam af heb kunnen doen. Toch heb ik in dit traject de kennis van rouw en specifiek kennis over rouwen om het verlies van een kind gemist.
In 2018 werden onze twee jongste kindjes geboren, een zoon en een dochter.
Al die tijd heb ik gedacht “ooit ga ik hier iets mee doen” en in 2023 is Praktijk Fem “geboren”. Met mijn kennis rondom rouw en verlies en persoonlijke ervaring beloof ik jou een luisterend oor en oprechte verbinding van mens tot mens.
Opleidingen
Nadat ik de middelbare school had afgerond ben ik eerst MBO namelijk SPW (2001) gaan doen op de Leijgraaf in Veghel om daarna door te stromen naar het HBO waar ik Social work heb behaald (2004) aan Fontys Hogescholen in Eindhoven.
Gedurende mijn loopbaan ben ik me gaan verdiepen is het systemische en methodisch werken en ben ik bij blijven scholen op het gebied van kind en jeugd. De afgelopen jaren heb ik diverse trainingen gevolgd ten aanzien van het onderwerp rouw en verlies zoals; Gedeeld verdriet bij jongeren en kinderen en Verlies in beeld aan het expertisecentrum Omgaan met verlies.
In 2021 ben ik gestart bij opleidingen Land van rouw waar ik de, Post- HBO, opleiding Omgaan met verlies heb afgerond in november 2023. De therapeutische vervolgopleiding, Werken met gestolde rouw heb ik behaald in juni 2024. Hier heb ik het ambachtelijk werk van de rouwtherapeut mogen leren beoefenen.
Werkervaring
Na het behalen van mijn Social work diploma in 2004 ben ik gestart in de gehandicaptenzorg en heb ik geruime tijd gewerkt op een dagcentrum voor kinderen diverse beperkingen. Een plek waar verlies (o.a. van gezondheid en toekomstperspectief) centraal stond.
In 2007 heb ik de overstap gemaakt naar stichting MEE waar ik als consulent onafhankelijke cliëntondersteuning bood aan gezinnen. Als consulent heb ik door de jaren heen veel kennis op mogen doen van zowel methodisch werken als verschillende problematieken zoals ADHD, autisme en hechtingsproblematiek/ trauma. Deze kennis kwam goed van pas toen ik in 2016 als consulent jeugd ben gaan werken voor diverse gemeentes.
Hoewel ik al jaren in de Jeugdzorg werk, kwam ik steeds verder af te staan waar mijn hart van gaat stromen. Namelijk het ondersteunen van gezinnen in hun proces en alles wat daarbij komt kijken. We leven in een wereld waarin alles maakbaar lijkt en men naar perfectie streeft. In de opvoeding van onze kinderen lopen we tegen zaken aan die niet altijd op te lossen of te repareren zijn. Sommige dingen zijn niet te fiksen wat maakt dat we als mens soms moeten verduren dat het onze kinderen niet altijd goed gaat en dat verdriet en pijn niet altijd te verhelpen zijn.
In 2021 ben ik als Schoolmaatschappelijk werker gestart op diverse basisscholen. Ik denk mee met scholen maar vooral met ouders als er vragen zijn rondom opvoeding en/ de sociaal- emotionele ontwikkeling van een kind. Samen met het gezin kijk ik wat van invloed kan zijn op de ontwikkeling van het kind en wat er nodig is om het gehele gezinssysteem weer in beweging te laten komen. Dit doe ik naast mijn praktijk nog altijd met heel veel plezier.