Gisteren maakte ik deze foto. Een dreigende supercel boven Grave. Een onverwachtste, dreigende onweersbui die de wereld weer even grijs maakte. De natuur die ik in gedachte meteen vergeleek met hoe rouw ook kan zijn. Heftig, onvoorspelbaar en simpelweg geen keus hebben dan het op dat moment te doorstaan. Hoe graag je het ook anders zou willen. Je kunt weerstand bieden en je beschermen maar als het komt dan moet je er doorheen.
Toelaten
Ik moest meteen denken aan het prachtige gedicht van Dana Faulds genaamd; Toelaten.
Je kunt het leven niet controleren. Probeer een bliksemschicht in te tomen, een tornado te beheersen. Dam een stroom in en het zal een nieuw kanaal creëren. Bied weerstand en het tij zal de grond onder je voeten wegmaaien. Laat toe en genade zal je naar hoger gelegen grond voeren. De enige veiligheid ligt in alles binnen laten – het wilde en het zwakke; angst, fantasieën, falen en succes. Wanneer verlies de deuren afrukt van het hart, of verdriet je blik vertroebelt met wanhoop, wordt de praktijk om simpelweg de waarheid te verdragen. In de keus om je gebruikelijke manier van zijn los te laten, wordt de hele wereld aan je nieuwe ogen geopenbaard.
Begeleiding bij rouw
Ik weet als een ander dat dit “toelaten” niet eenvoudig is want wanneer verlies de deuren afrukt van je hart ben je op zijn kwetsbaarst en is toelaten van het verdriet heel erg moeilijk. Wanneer het verlies en het verdriet zo groot en overspoelend is, dan is de wereld niet meer grijs maar zwart. En daar waar het zwart is kan het heel beangstigend zijn. Rouwtherapie kan je helpen bij het beetje bij beetje toelaten van dit verdriet. Samen is het donker niet zo eng als alleen. Ik loop graag met je mee!
Rouwbegeleiding en workshops – Praktijk Fem bij Rouw en Verlies
