Dit model stelt dat je gezond rouwt wanneer je je flexibel heen en weer kunt bewegen tussen twee strategieën, de verliesgerichte kant en de herstelgerichte kant. Het wordt ook wel eens vergeleken met het heen en weer varen tussen twee verschillende eilanden, aan de ene kant het verliesgerichte eiland en aan de andere kant het herstelgerichte eiland. Mensen die rouwen zitten het ene moment op het ene eiland en de andere keer op het andere eiland. Om bij die eilanden te komen heb je twee roeispanen nodig, die je beide, afgewisseld van elkaar, moet gebruiken om vooruit te komen. Hoe je dit doet is heel persoonlijk, er is geen goed of fout. Lukt het om wat voor reden niet om beide roeispanen te gebruiken of om voldoende afwisseling tussen de roeispanen te hebben, dan blijft men in cirkeltjes rond varen. Wat ze hiermee bedoelen is dat wanneer je veelal gericht ben op 1 kant, bijvoorbeeld het verlies, dat je dan het gevoel hebt dat je niet vooruit komt in je rouwproces. Dit maakt rouwen ook zo persoonlijk. De ene persoon heeft het nodig om zich eerst op verlieskant te richten om later (hier staat geen tijd voor) naar de herstelgerichte kant te kijken, of andersom.